Jego Eminencja

Ks. Kardynał Franciszek Macharski Arcybiskup Metropolita Krakowski

W szóstą rocznicę kanonizacji św. Maksymiliana męczennika dokona Ksiądz Kardynał w Oświęcimiu konsekracji nowego kościoła poświęconego temu szczególnemu patronowi naszych czasów, naszych trudnych czasów.

Ten "dom modlitwy wzniesiony pracą ludzi, znak prawdziwej świątyni i obraz niebieskiego Jeruzalem" /por. prefacja/ jest równocześnie wymownym świadectwem. Oświęcim, ta ziemia przepojona krwią niewinnych ludzi, świadek nienawiści i męki zadanej ludziom przez ludzi o nie­spotykanych przedtem wymiarach,   potrzebował miejsca, na którym speł­niałaby się Eucharystyczna Ofiara Chrystusa, potrzebował ołtarza. Dziękuję więc gorąco Bogu, że stanęła tam wreszcie świątynia-pomnik, że stanął tam ołtarz. Tego ołtarza potrzebowało też zwycięstwo naszego Rodaka i wszystkie zwycięstwa naszych braci i sióstr z tylu narodo­wości, zwycięstwa, które mówią
o potędze miłości, o zwycięstwie dobra.

Budzą się bolesne wspomnienia, ale serce i usta składają się do modlitwy, by przykazania Boże były zachowane przez ludzi i narody, by człowiek odzyskiwał coraz pełniej człowieczeństwo, by jego godność była uznana i szanowana wszędzie na ziemi. Nowa świątynia niech pozostanie na zawsze wołaniem do Boga i o Boga. Niech będzie wołaniem o człowieka.

Łączę się duchowo z tą uroczystością w Oświęcimiu. Jest ona bardzo bliska mojemu sercu. Bogu polecam dusze wszystkich ofiar: Żydów, Polaków, Rosjan, Francuzów, Cyganów, Niemców... wszystkich.

Serdecznie błogosławię byłych więźniów Oświęcimia i wszystkich obozów. Błogosławię tych, którzy tej świątyni pragnęli i ze świętym uporem, pośród wielu przeciwności dzieło doprowadzili do końca, poczynając od poświęcenia krzyża w 1958 roku i wcześniej jeszcze. Błogosławię duszpasterzy, ofiarodawców z Polski i z zagranicy, wykonawców, wszystkich, którzy modlitwami, pracą, ofiarą świątynię tę budowali. Błogosławię całą parafię, błogosławię wszystkich pielgrzymów .

Jan Paweł II, papież

Watykan, dnia 7 października 1988 r.